Ellen Taper Leigh, 78 jaar oud, stierf aan een slopende ziekte,
in het huis van haar dochter Annie, op 3 februari 2018.
Geliefde echtgenote van de overleden Martin Leigh.
Moeder van Annie Leigh Graham en de overleden Charles Leigh.
Grootmoeder van Peter Graham en Charlie Graham en
overleeft ook zijn zwager, Dr. Steven Graham.
´Hij zal zijn´
Er kan vrijdag van 10 tot 12 uur afscheid genomen worden bij Kingstone Mortuarium.
De begrafenis is zaterdag om 10 uur op de Spring Blossom begraafplaats.
Metamorfose (MMF) presents:
Hereditary (2018) Vertaling: BlackWidow (MMF)
Kom op, Peter.
Wakker worden, Peter. Wakker worden.
Hier is je pak.
Weet je of je zus in haar kamer sliep vannacht?
Nee.
Kom op, Peter, sta op.
Kom op.
Het was stervenskoud gisteravond.
Straks krijg je een longontsteking. - Ik voel me prima.
Kom op, we gaan. Zijn al te laat.
Je moeder wacht al in de auto. Wat moet ik met haar aan?
Het is hartverwarmend om vandaag zoveel nieuwe, vreemde gezichten te zien.
Ik weet dat mijn moeder geroerd zou zijn.
En ik vind deze opkomst een beetje verdacht.
Mijn moeder was een geheimzinnige en nogal gereserveerde vrouw.
Ze had geheime rituelen, geheime vrienden en geheime angsten.
Het voelt als verraad om hier te staan en over haar te praten.
Ze was een moeilijke vrouw om te lezen.
Als je ooit dacht dat je wist wat er met haar was
en dat probeerde te bevestigen...
Maar als haar leven onvervuild was,
kon ze de liefste, warmste en aardigste persoon zijn die er bestond.
Ze was ook erg koppig, wat mij ook verklaart.
Ik kon altijd op haar rekenen dat ze een antwoord had.
En als ze het ooit wel fout had...
naar jouw mening en je was...
fout.
Daar zitten toch geen noten in? - Nee.
Zitten er noten in? Want de epi-pen hebben we niet mee.
Daar ben je. Brave hond.
Iedereen schoenen uit.
Charlie, schoenen uit.
Het voelt echt raar.
Moet ik me verdrietig voelen?
Je moet zijn wie je bent.
Goede beslissing.
Hoi, hoe gaat het?
Ik werk maar wat.
Neem effe pauze om de show te vermijden.
Ben je nog steeds aan het spelen met de hospice?
Ja, tussen dit en de peuterschool.
Wat is je deadline? Zeven maand?
Zes-en-een-half. - Dat is al snel.
Heb je al een titel?
Kom binnen.
Welterusten, jongen. - Welterusten.
Weet je zeker dat alles goed is? - Ja, het gaat prima.
Een beetje verdrietig?
Een beetje down, ik snap het. Ik weet het.
Welterusten. - Welterusten. Ik hou van je.
Wat is dit?
Is dat oma?
Je weet dat je haar favoriet was, toch?
Zelfs toen je nog een baby was. Ik mocht je niet voeden, omdat zij dat moest doen.
Ze wilde dat ik een jongen was.
Ik was een wildebras toen ik klein was.
Ik haatte jurken, poppen en roze.
Wie gaat er voor me zorgen?
Pardon? Ik ga voor je zorgen.
Maar als jij dood gaat?
Nou dan zorgt pap wel voor je.
Of Peter.
Je huilde als baby nooit.
Weet je dat nog? Zelfs niet toen je geboren werd.
Wilde je vandaag niet huilen?
Dat kan opluchten.
Welterusten, liefje.
Mijn liefste, mooi Annie,
Vergeef me alle dingen die ik je niet kon vertellen.
Haat me alsjeblieft niet en wanhoop niet over je verliezen.
Je zal zien aan het eind dat ze het waard waren.
Ons offer zal verbleken naast de beloningen.
Liefs, mammie.
Mam?
Ik werd bang in de hobbykamer.
Met wat?
Nee?
Ben je klaar? - Bijna.
Misschien kunnen we het speeltje afmaken na het proefwerk.
Wat zeg je daarvan?
Dus als we de regel volgen dat de held dood gaat door zijn fatale fout...
wat is dan de fout van Heracles?
Arrogantie? - Oké, waarom?
Omdat hij weigert om naar alle wetenschappelijke dingen te kijken,
die tijdens het toneelstuk aan hem gegeven wordt.
Oké, interessant.
Dus hij denkt dat hij de controle heeft.
Maar onthou,
dat Sophocles het Orakel schreef, zodat het onvoorwaardelijk was,
dus Heracles had geen keus, toch?
Maakt dat het tragischer of minder tragisch dat als hij de keuze had?
Minder.
Waarom? - Daarom.
Heb je nog iets toe te voegen, Peter?
Over welk deel?
Ik denk dat het tragischer is, omdat als ze onvermijdelijk is, dan is er geen hoop.
Ze hebben dan nooit hoop, omdat ze allemaal hopeloze...
zijn als pionnen in een vreselijke, hopeloze machine.
Ben je in mijn moeders kamer geweest? - Nee.
De deur stond open.
Het geeft niets. Ik weet dat het irrationeel is.
Geen probleem. - Dank je.
Pap, het is de begraafplaats. - Waarover?
Laat me maar eens horen.
Hallo? Ja.
Wat betekent dat heiligschennis?
Maar het is nog maar een week geleden.
Ja, oké, natuurlijk.
Ja, begrijp ik.
Ik zal je terugbellen. Ja, tot ziens.
Wat was er?
Gewoon een probleem met de rekening.
Ik ga een film kijken.
We hebben wat tijd opzij gezet voor nieuwe leden, die iets willen zeggen.
Dus als het je eerste of tweede keer bij ons,
dan is er nu tijd voor.
Ja?
Wil je misschien... - Misschien niet.
Geen druk.
Mijn naam is Annie. - Hoi, Annie.
Mijn moeder stierf een week geleden.
Dus ik ben hier om het te proberen.
Ik voel een enorme weerstand tegen groepen zoals dit.
Maar ik kwam hierheen... alsof ik gedwongen werd.
En ik denk dat het helpt dus...
Mijn moeder was oud en er niet helemaal voor me aan het eind.
Daarvoor waren we al wat van elkaar vervreemd, dus...
het was geen grote klap.
Maar ik hield wel van haar.
Ze had geen gemakkelijk leven.
Ze leed aan meerdere persoonlijkheden, die extremer werden tegen het einde.
En dementie en mijn vader stierf van de honger toen ik nog een baby was,
omdat hij een psychotische depressie had.
En hij hongerde zichzelf uit, wat net zo vreselijk is zoals het klinkt.
Dan is er nog mijn oudere broer die schizofreen is
en op zijn zestiende verhing hij zichzelf in mijn moeders slaapkamer.
En het zelfmoordbriefje gaf haar de schuld ervan dat ze mensen in hem stopte, dus...
Dat was mijn moeders leven.
En toen woonde ze in ons huis aan het eind van haar leven
en daarvoor praatten we niet.
Dan wel weer, dan niet en vervolgens wel weer.
Ze manipuleerde ons.
Tot mijn man een geen contact regel instelde.
Wat stand hield tot ik zwanger werd van mijn dochter.
Ik liet haar niet in mijn buurt komen, toen ik mijn zoon kreeg.
Daarom gaf ik haar mijn dochter, waar ze onmiddellijk haar tentakels in stak.
En toen voelde ik me weer schuldig.
Toen ze ziek werd, niet dat ze zoals mijn moeder was aan het eind, maar...
Zij zou zich nooit schuldig voelen.
Hoe dan ook...
ik wil mijn gezin niet nog meer stress bezorgen.
Ik weet het niet eens zeker, ik denk het. Kan me misschien wat hart teruggeven.
Ik voel me net alsof...
soms voel ik me net alsof alles verwoest is.
Dan besef ik dat het mijn schuld is.
Of dat ik de schuld krijg... de schuldige ben.
Waar krijg je de schuld van voor je gevoel?
Ik weet het niet.
Groot feest morgen in Aaron's huis. Breng je lul mee.
Hoi, Annie. Wil je niet storen, maar we zien graag hoe ver je bent.
Kan je ons wat foto's sturen van hoe ver je bent?
Ik beloof dat we niet zullen oordelen. Silvia
Mag ik één van de auto's lenen vanavond?
Waarom? Waar ga je heen?
Het is een barbecue van school.
Dus je eet niet met ons mee? - Ja, ik eet hier wel mee.
Je hoeft niet per se mee te eten. - Nee, ik eet hier.
Ik ga gewoon uit.
Geen drank?
We zijn nog niet oud genoeg om drank te kopen als we dat zouden willen.
Dat is nogal een raar antwoord, ik vroeg of jij zou drinken.
Ik zei net nee.
Neem je je zus mee?
Wil ze mee dan?
Heb je het haar gevraagd?
Charlie.
Wat doe je? Het huis uit lopen zonder schoenen.
Wat een idioot? Je kan toch niet rondlopen zonder schoenen of jas?
Ik wil naar oma.
Of anders? Ben je nu boos op me?
Je gaat naar de... Sokken uit.
Je gaat naar een feest met je broer.
Welk feest?
Een schoolfeest met andere kinderen.
Dat hoeft niet. - Nee, het is niet oké, je gaat.
Waarom? - Omdat het leuk is.
Omdat je andere kinderen kan ontmoeten. - Met wie?
Je broer en andere kinderen.
Prima. - Goed zo, ze gaat met je mee.
Geweldig. - Dit betekent, geen alcohol.
Ja, dat was ik ook niet van plan.
Hoe vind je het feest?
Waarom? Wil je weten of je zou moeten komen?
Ja. Wat denk je ervan?
Maakt mij niet uit.
Rook jij ook? Ik heb erg goede wiet.
De andere kamer heeft een bed. - Beter.
Wil je hier even blijven wachten? - Nee.
Charlie, maar twee minuten en dan ben ik er weer, om te tekenen.
Alsjeblieft, Charlie.
Kijk, ze hebben chocoladetaart.
Niet voor iedereen. - Ja, wel voor iedereen, het is een feest.
Ik ken niemand.
Niemand kent elkaar. Ga er gewoon staan en pak een stuk.
Schiet op, het raakt op. Kom op, Charlie.
Jongens, Peter heeft wiet.
Is dat je zus beneden? - Ja. Charlie.
Is je zus geil?
Ik zag haar mij tekenen vorige week.
Ze liet me er achterlijk uit zien. - Ja, dat is Charlie.
Peter. - Charlie.
Wat is er?
Ben je in orde?
Ik heb moeite met ademen.
Wat bedoel je?
Ik denk dat mijn keel aan het opzetten is.
Het komt goed, Charlie. We zijn bijna bij het ziekenhuis.
We zijn in orde.
Nee, ik kan het niet. Ik wil gewoon dood.
Laten we het doen, ik moet het doen.
Charlie.
Nee.
Ari, je werd vrienden met Becky op Facebook.
Ben jij vrienden met Becky?
Gast, ik zei toch dat ik vrienden met haar was.
Maar serieus, heb je haar status gezien?
Brian? Het nieuwsmeisje. - Ik laat iets grappigs zien.
Hij noemt haar prinses.
Wie noemt zijn vriendin nou prinses?
Ik haal mijn prinses op van het vliegveld...
Wie is zijn vriendin?
Ja, ik wil het. Laat maar komen, die prinses.
Is alles in orde?
Help, ik denk dat ik een reactie krijg.
Mijn keel is aan het opzetten.
Wat is er aan de hand? - Dit is mijn fout.
Het spijt me dat ik je achterna loop, maar kom je niet binnen?
Nee, ik heb iets vergeten. - Oké, sorry.
Sorry, ik herken je van een paar weken geleden.
Ik voel me nogal stom. Ik ben Joan.
Gaat het al beter met je?
Wat? - Na je moeder?
Wat? Nee, nee, dat is niet...
Mijn dochter is overleden.
Het spijt me zo.
Wil je met me meegaan naar binnen?
Of we kunnen koffie gaan drinken. - Het spijt me, echt...
Ik heb echt iets vergeten. - Mijn zoon is overleden.
Dat spijt me. - Hoe oud was die van jou?
13 jaar oud. - Dat is vreselijk.
Mijn zoon en kleinzoon zijn verdronken.
Een paar maand geleden. Hij was zeven. - Mijn God.
Ik kom hier nu al een paar maanden.
En het heeft wel geholpen. Het maakt het natuurlijk niet makkelijker.
Soms maakt het iets minder eenzaam.
Ik ga mezelf nu voor schut zetten, maar...
als je iemand nodig hebt,
om mee te praten, omdat we dat allemaal nodig hebben.
Als je het nodig hebt.
Hartelijk dank.
Dag.
Waar kom je vandaan? - De bioscoop.
Dat weet je toch?
Ik ga met je mee naar boven.
Ik ben zo terug.
Nee, dat doe je niet als je een deken pakt.
Ik kan niet slapen.
Het is daar stervenskoud.
Er staan verwarmingen.
Is dat akkoord?
Als het te koud wordt, kom dan terug.
Ik moet gewoon slapen.
Annie, je bent gekomen.
Ik ben wat vroeg. - Je bent perfect. Kom toch binnen.
Je welkomsmat.
Je zag het, hè? - Mijn moeder borduurde die vroeger ook.
Deed ze dat echt? Is dat niet grappig?
Kom alsjeblieft binnen. Ga zitten. - Als eerste is er...
De geur van iets verkeerds.
Wie doet nou zoiets?
Het lichaam...
zwart bedekt...
zwart als teer.
Maar haar hoofd was er niet, dus zag ik haar gezicht niet.
Maar het was haar kleding.
En haar handen en kleine nageltjes.
Hoe is de relatie met je zoon?
Peter?
Ik slaapwandel.
Ik heb er jaren geen last van gehad, maar...
Een paar jaar geleden werd ik wakker
en ik stond naast Peter en Charlies bed en ze...
ze deelden een kamer,
ze zaten onder de verfverdunner.
En ik ook. Van top tot teen.
En ik stond daar met een luciferdoosje en een leeg blik verfverdunner.
En ik werd wakker toen ik de lucifer afstreek, die...
ook Peter wakker maakte, die begon te schreeuwen
En ik blies de lucifer onmiddellijk uit.
Ik was net zo geschokt als hij was.
En het was onmogelijk om ze te overtuigen dat ik slaapwandelde.
Wat natuurlijk wel zo was, maar...
die tijd was vreselijk, Peter en ik zaten in een ruziënde fase,
een hele tijd ruzie makend om niets...
Onnozele dingen.
En Peter bleef het me voor altijd kwalijk nemen.
En ik kan niets zeggen of doen.
Omdat het gebeurde.
Terwijl ik sliep.
Dat was snel.
Ben je hierheen gefietst? - Nee, een vriend bracht me hierheen.
Pete, heb jij je trouwens al opgegeven voor die SAT-voorbereidingscursus?
Doe het morgen wel. - Ja, moet je doen, want het komt eraan.
Je gaat dit toch niet laten zien aan hem? - Aan wie?
Wat voelt hij denk je als hij het ziet? - Wat?
Het gaat niet over hem. - Nee?
Nee, het gaat om een weergave van het ongeluk.
Kom je eten?
Ik maak eten. - Ik maakte eten en kwam je halen.
Kom, blijf, wat je maar wil, het maakt me niet uit.
Dit is erg lekker, pap. - Dank je, jongen.
Alles in orde, mam?
Wat?
Zit je iets dwars?
Zit jou iets dwars?
Het lijkt alsof je iets wil zeggen. - Zoals wat?
Waarom zou ik iets willen zeggen, alleen maar om een sneer terug te krijgen.
Je een sneer geven? Dat doe ik niet.
Dat hoeft ook niet. Je hebt je punt gemaakt.
Als je iets wil zeggen, zeg het dan. - Peter.
Ik wil niets zeggen. Ik heb het geprobeerd iets te zeggen.
Probeer het nog eens. Verlos jezelf.
Je bedoeld jou verlossen. - Prima, verlos mij. Zeg het, verdomme.
Vloek niet tegen mij, kleine klootzak.
Schreeuw nooit meer tegen me. Ik ben je moeder.
Begrepen?
Alles wat ik doe is me zorgen maken en je verdedigen.
En alles wat ik terugkrijg is die domme uitdrukking op je gezicht.
Vol van minachting, afkeer en altijd boos.
Nu is je zus dood en ik weet dat je haar mist.
En ik weet dat het een ongeluk was.
En ik weet dat je pijn hebt en ik wou dat ik dat van je kon overnemen.
Ik wou dat ik je kon beschermen tegen de wetenschap dat je deed wat je deed,
maar je zus is dood.
Ze is weg voor altijd.
Wat een verspilling, als het ons hechter had kunnen maken of zoiets.
Als je maar sorry had kunnen zeggen, of onder ogen zag wat er gebeurd is.
Misschien konden we dan hiermee iets doen, maar je neemt nergens verantwoording voor.
Dus nee, ik kan niet accepteren
en kan niet vergeven, want...
want niemand geeft iets toe wat ze gedaan hebben.
Waarom jij niet, mam?
Ze wou niet naar dat feestje.
Waarom was ze er dan?
Ik stop dit nu meteen.
Dus...
Ik zei stop, nu meteen. - Prima.
Joan. - Annie.
Annie.
Hoe gaat het?
Annie... - Alles in orde?
Ja, het gaat heel goed met me. Dat ben ik echt.
Er is iets gebeurd, Annie
en ik voel me compleet omgedraaid.
Wat is er gebeurd?
Ik weet niet of ik het moet zeggen. - Wat bedoel je?
Je gaat denken dat ik gek ben. - Helemaal niet.
Kom dan maar.
Ik ontmoette een spiritueel medium.
Ze deden een open seance. Ik weet wat je denkt.
Maar ze vroegen me of ik wilde doen alsof,
dat er sceptici en wetenschappers waren, dus ik ging, volledig sceptisch.
Wat ik daar ervaarde, Annie, was echt... - Open seance.
Ze haalden een geest,
van een man uit de negentiende eeuw,
En het was niets met rokende spiegels of zo.
En de man die naast me zat, was een erg cynische neuroloog
en hij leek voorgoed veranderd, toen het afgelopen was.
Ik weet wat je denkt, maar ik benaderde de medium na de seance.
Ik vroeg haar naar mijn zoon en kleinzoon en ze kwam naar mijn flat en ze...
Het bleek dat ze...
ze riep mijn kleinzoon op.
Nee, nee, ik ken die lach, Annie.
Ik wou het ook niet geloven. Ik geloofde het niet.
Maar ik hoorde zijn stem,
ik voelde zijn aanwezigheid in de kamer.
Annie, dit was echt.
Wat ga je nu doen?
Ik kwam boodschappen doen. - Wil je langskomen?
Annie, alsjeblieft, ik vind dat je het moet doen.
Het zou veel betekenen als je kwam.
Dit brengt de stemming.
Ik leg mijn hand op het glas,
maar ik leg er geen druk op.
Doe jij hetzelfde.
Louis, ben je hier?
Ik ben het, je oma.
Louis, als je hier bij ons bent.
Probeer dan alsjeblieft het glas te verschuiven.
Louis, als je hoort...
Hoi Louis. - Hoe deed je dat?
Louis, ik ga je wat vragen stellen, oké, liefje?
Als het antwoord ja is, schuif het glas dan naar rechts.
Als het nee is,
schuif het dan de andere kant op, naar links begrijp je dat?
Louis, is alles goed met je?
Heb je pijn?
Kom hier. Het komt goed. Louis.
Ik heb je krijtbord meegenomen. Ken je die nog?
Kan je iets schrijven?
Ik hou van je, oma.
Louis, ik hou ook van jou, lieverd.
Het spijt me, dit is stom.
Wat? - Het spijt me, ik...
Louis, we stoppen even, maar ik ben zo terug.
Is alles in orde? - Het spijt me, ik moet echt...
Ik begrijp het. Zo reageerde ik ook de eerste keer.
Het spijt me. - Geeft niets.
Ik weet het, liefje.
Als je dit alleen wil gaan proberen,
stil maar,
steek eerst de kaars aan...
kies dan iets wat van je dochter was, dat is je link.
Die van mij is het krijtbord, dat is mijn link.
Het komt goed.
Als je er klaar voor bent.
Lees elke lettergreep hardop, heel voorzichtig.
Wat is dit?
Ik weet niet welke taal het is.
De medium leest het eerst, om het te laten beginnen.
Maar onthou, dat al je familieleden thuis moet zijn.
Je zoon, iedereen, dat is heel belangrijk.
Jij hebt haar niet vermoord, Annie.
Wat? - Ze is niet dood.
Mam, wat doe je?
Wat is er aan de hand?
Je slaapwandelde.
Sorry. Is Charlie hier?
Waarom ben je bang voor me?
Wat?
Ik wilde nooit je moeder zijn.
Waarom? - Ik was bang.
Ik voelde me geen moeder.
Maar zij dwong me.
Waarom heb je me dan gekregen? - Was mijn schuld niet, wilde het stoppen.
Hoe?
Ik probeerde een miskraam te krijgen.
Hoe?
Hoe het ook maar kon. Ik probeerde alles, maar het werkte niet.
Ik ben blij dat het niet werkte.
Je probeerde me te vermoorden.
Ik hou van je.
Je probeerde me te vermoorden. - Ik probeerde je te redden.
Peter?
Peter, lieverd, wakker worden.
Wat? - Ik ben het. Het spijt me zo van alles.
Vergeef me, alsjeblieft. Voor de dingen die ik zei.
Sta op, lieverd. We gaan iets proberen.
Ik had een nachtmerrie.
Het geeft niets, we gaan iets doen? - Wat doen?
Ik heb het opgelost. Kom op.
Steve, wakker worden.
Kom naar beneden, we gaan iets proberen. - Wat?
Steve, kom op, we gaan.
Het geeft niets.
Kom op.
Het is hier koud.
Nee, wat doe je. Wacht.
Ik wil het raam dichtdoen. - Je mag niets veranderen, gaat het fout.
Ga allemaal zitten.
Mijn vriendin Joan, leerde me dit te doen.
Welke vriendin, Joan?
We leggen onze palmen op de tafel en onze vingers raken elkaar.
Wat doen we hier, Annie? - Dat zie je wel.
Vertrouw me, alsjeblieft.
Oké, prima.
We kunnen het ook hier doen.
Ik wil dat jullie je concentreren. - Maak je geen zorgen.
Denk aan Charlie.
Lieverd, ik probeerde het 20 minuten geleden en het werkt.
Niet toen jullie er niet waren.
Ik moet het laten zien. - Wat laten zien?
Ik ben een medium,
ik zag verschijningen, dacht dat het niets was en schonk er geen aandacht aan.
Ik weet hoe het klinkt. We hoeven niet te praten, ik moet het laten zien.
Ik word gek.
Peter, ga naar bed. - Wat? Nee, Peter, alsjeblieft.
We moeten dit als gezin doen. Al onze energieën zijn nodig.
Oké, ik blijf.
Steve, alsjeblieft, ik smeek je.
Steve, alsjeblieft, ik heb je hulp nodig. Alsjeblieft, ik beloof het jullie beide.
Alsjeblieft, ik wil dat je ervoor open staat.
Kom op, Steve.
Ik beloof het.
Oké, goed zo.
Ik heb het eerder gedaan, ik kan het weer.
Wat voor taal is dat? - Probeer je te concentreren.
Charlie, ben je hier?
Charlie, ik ben het mama. Pap en Peter zijn er ook.
Charlie, als je in de kamer bij ons bent, laat ik ons allemaal het glas aanraken,
als je hier bent, Charlie, verplaats dan het glas.
Zelfs als het maar een klein beetje is, Charlie.
Wat gebeurde er?
Voel je dat niet? - Wat voelen?
Je voelt niet dat de lucht veranderd?
Ja, dank je, Charlie dat was zo goed.
Ik wil nu dat je laat zien, wat je eerder liet zien.
Kan je laten zien wat je eerder deed?
Mama. - Ze doet het wel.
Luister... - Nee, nee, het lukte me eerder ook.
Dit verscheen op de bladzijde.
Ik zag het. - Wat is het?
Het is Charlie.
Charlie, wou je nog meer tekenen? - Hou op.
We moeten met onze vingers blijven aanraken...
Je maakt me bang. - Nee, dat doe ik niet.
Luister. - Stop.
Je hoeft niet bang te zijn. Het is je zus.
Charlie, wat is er?
Hallo?
Mama? Mama? - Dit bevalt me niets.
Pap, dit bevalt me niets. Hou alsjeblieft op.
Wat is er aan de hand? Mama.
Laat haar alsjeblieft ophouden.
Wat is er gebeurd? Ik ben bang.
Waarom maak je ons bang? - Laat het ophouden.
Stop.
Wat krijgen we nou? Wat doe je?
Wat is er gebeurd?
Ons land heeft veel ups en downs gekend.
Economisch gesproken hebben we het over de 19e eeuw.
Voorbereid op de val van 1929.
Toen het bekend werd als een geweldige...
...een decennium lang, hadden we veel problemen te verduren.
In 1929 ging het zo goed op Wallstreet,
dat toen het crashte,
Ja, Peter? - Sorry, ik moet even naar het toilet.
Natuurlijk, neem het pasje maar mee.
Zoals ik al zei...
Hallo?
Charlie?
Wat? - Laat maar, wat is er gebeurd?
Peter belde net en hij is doodsbang.
Huilend in de gang, ervan overtuigd dat hij bedreigd wordt door een gemene geest.
Waarom denkt hij dat hij bedreigd wordt?
Luister naar me, Annie. Ik heb een zoon die ik moet beschermen.
Wat bedoel je daarmee? - Het betekent dat ik me zorgen maak.
En zo... - Praat niet zo tegen me. Hij is ook mijn zoon.
Hang de telefoon niet weer op.
Ik slaapwandel niet meer, begrepen?
Spreek na de piep je boodschap in.
Als je klaar bent met je boodschap, hang dan op of druk voor meer opties.
Hoi, Annie. Dit is Asher van de Archer Gallery.
Ik bel ten eerste om te vragen: hoe het met jou en je familie gaat?
We hoorden dingen over je, dat ons bezorgd maakt.
We hopen dat alles goed is. Jullie zijn in onze gedachten en gebed.
En dan ook nog...wilden we...
om maar als eerste te zeggen...
Wat een stank.
Annie, wat is dat voor geur?
Wat is hier gebeurd?
Wilde er niet meer naar kijken.
Charlie?
Wat is er gebeurd? - Wat deed je?
Wat bedoel je? - Je trok aan mijn hoofd.
Ik kwam net binnen, je schreeuwde. Wat is er gebeurd?
Ik zag Charlie in de hoek en jij probeerde mijn hoofd eraf te trekken.
Ben je gek, ik zou je dat nooit aandoen.
In welke hoek zag je Charlie?
Peter, luister. Je moet dit vergeten. Ik laat dit vandaag nog ophouden.
Vertel hier niets over tegen je vader.
Omdat het niet waar is, begrepen? Ik ben de enige die het kan stoppen.
Ik ben de enige die dit kan verhelpen.
Joan?
Joan, alsjeblieft, ik moet met je praten.
Peter.
Ik drijf je uit.
Schreeuw naar me.
Maak je klaar.
Je macht is weg.
Peter.
Ga weg.
Peter.
Ephegenia's moord werd bevolen door de goden.
Peter.
Peter, wat is er?
Peter, is alles in orde?
Krijg je wel lucht? - Peter, wat doe je man?
Oproep van West High School.
Hallo. Ja, dat ben ik.
Wat is er gebeurd? Wat is er met je gebeurd?
Wie deed dit? - Niemand, hij deed het zichzelf aan.
Sloeg met zijn gezicht op zijn tafel. - Wacht even.
Steve, luister. - We halen hem er recht uit, alsjeblieft.
Steve, boven...
Op zolder toen je weg was, ging ik erheen
en ik wil dat je erheen gaat en ziet wat ik zag.
Er ligt een lijk.
Ik denk dat het mijn moeder is, maar kan het moeilijk zien,
omdat het in ontbinding is en het hoofd mist.
Wil je alsjeblieft met me meegaan naar boven?
Alsjeblieft, Steve.
En er is nog meer.
Je bedoeld meer dan je moeders. hoofd en lichaam? Natuurlijk niet.
Er is nog meer. - Wat krijgen we nou?
Waarom heb je de politie niet gebeld? - Die kan ons niet helpen.
Wie is dat? - Weet je Joan nog?
Mijn vriendin die het me leerde in haar flat.
Ik kan niet geloven... - Ze leerde me de seance doen.
Ik wilde het niet, maar ik zag haar haar kleinzoon terughalen, net als met Charlie.
Dit is het album van mijn moeder.
Zie je dit? Zie je haar? Dat is Joan.
Ze zei niet dat ze moeder kent, ik kende haar niet eerder, ze kwam naar mij.
Ze troostte me, ze vertelde me over de seance en liet me zien hoe het moest.
Kijk dit eens. Zie je dit symbool aan moeders ketting? Het is miraculeus.
Ze dragen het beide en op elke foto.
Kijk naar het patroon.
Zag je het daar boven? Dit was boven het lichaam getekend in bloed.
Jij hebt het graf opgegraven.
Jij was het, toch? - Wat?
Alsof je naar de film ging elke avond. - Je luistert niet eens.
Toen de begraafplaats belde, ik zeg haar niets zodat ze niet bezorgd raakt.
Steve, ik weet dat je me niet vertrouwd en daar kan ik niets aan veranderen.
Maar ze vervloeken ons sinds we Charlie terughaalden.
We maakten een pact of zoiets.
Iets in dit huis, ik weet niet wat het is, maar het zit achter Peter aan.
Ik heb gekeken naar deze bladzijdes, vol met Peter.
Het spijt me, ik weet niet wat ik deed.
Peter is in gevaar en ik ben het begonnen.
Het is erg vreemd en zal mij ook pakken.
Ik probeerde het te verbranden, maar mijn arm vatte spontaan vlam alsof ik...wacht.
Omdat ik erin zit en ik begrijp het nu.
Als we dit niet vernietigen...
dan sterft Peter, begrepen?
We moeten dit doen, alsjeblieft. Voor Peter.
Ik wil dat jij het aan mij geeft, Steve.
Ik moet het doen, het is mijn schuld.
We weten dat het mijn schuld is, alsjeblieft.
Alsjeblieft, ik moet het in het vuur gooien.
Alsjeblieft, ik kan het niet, ik ben te bang.
Als we het niet doen, dan is het Peter, onze zoon.
Ik weet het zeker, alsjeblieft.
Alsjeblieft, Steve, voor mij.
Voor mij. Steek het vuur aan.
Lieverd, alsjeblieft, pak aan.
Luister naar me.
Je bent de liefde van mijn leven.
Ik hou zoveel van je, Steve.
Ik hou zoveel van je en ook van Peter.
Alsjeblieft, gooi het erin.
Ik kan dit niet meer met je doen.
Wat? - Het gaat je niet helpen.
Je bent ziek.
Annie, ik moet de politie bellen.
Nee.
Mam?
Pap?
Mam, pap?
Hallo?
Mam?
Mam, stop alsjeblieft.
Mam?
Je moet wakker worden. Julia komt eraan.
Wakker worden.
Het komt goed, Charlie.
Het komt nu goed met je.
Jij bent Paemon.
Eén van de acht koningen van de hel.
We hebben naar het noordwesten gekeken en je gehoor gevangen.
We hebben je eerste, vrouwelijke lichaam gecorrigeerd.
En geven je nu deze gezonde, mannelijke gastheer.
We verwerpen de eeuwigheid en bidden toegewijd aan u, Paemon.
Geef ons je kennis.
Van al geheime dingen.
Breng ons eer, rijkdom en goede vrienden.
Verplicht alle mensen aan onze wil.
Zoals wij ons verbonden hebben aan u, voor eeuwig en altijd.
Zegene, Paemon.
Zegene.
Vertaling: BlackWidow (MMF)
Metamorfose (MMF) translate & release group